Σ...σ....ΣιωΠή...η.η.ηη....

Ζεις μέσα στη βουή μα η σιωπή είναι η ζωή σου

Περιπλανιέσαι μετέωρη μέσα στα πλήθη ,
που αγνοώντας ότι υπάρχεις ζητάνε τη φωνή σου…
.. ζεις μέσα στις λέξεις, στα γράμματα , στις συλλαβές , κρυφές πόρτες του ονείρου που αφήνεις ανοιχτές

Κι εγώ αδιάφορος καμπόσο σαν από μηχανής θεός γυρεύω το άδειο σου το σώμα
Να το πλάσω όπως ποθώ ο τρελός..

Μηχανές ξένες μέσα στο σώμα, μα η ψυχή ένας γυμνός σεισμός, η ψυχή ίδια εδώ και τόσα χρόνια ποθεί να αναπληρώσει το κενό.

Ζεις μέσα στο πλήθος άγνωστη μεταξύ γνωστών, τι γυρεύεις?
Μάλλον την κραυγή σου μήπως και σε ακούσει ο θεός..

Χρόνο με το χρόνο ψάχνεις για να ζήσεις μα κανείς δεν σου έχει πει πως ο χρόνος είναι νεκρός.


Φεύγεις για να ξεχαστεί η ντροπή σου, που πίστεψες πως θα έρθω να σε βρω, πίνεις για να γεμίσεις τη ζωή σου με όνειρα και εικόνες από ένα διάφανο ουρανό..


Ζεις μέσα στη σιγή σου μήπως ξεφύγεις από εδώ,
σε φυλακίζει το κορμί σου…

Άραγε αύριο θα είσαι εδώ?..