Το ταξίδι που λέγαμε, θυμάσαι? Ήρθε ο καιρός να ταξιδέψουμε μαζί. Τέρμα τα μεγάλα λόγια , τέρμα τα ψεύτικα βλέμματα, μόνο αλήθειες από εδώ και πέρα. Μονάχα αλήθειες , η δικιά σου και η δικιά μου. Αντιμέτωπη η μία απέναντι στην άλλη, δίχως ίχνος ενοχής.. Εσύ και εγώ, γυμνοί μπροστά στα θέλω μας, μπροστά σε όλα αυτά τα θέλω που κρύβουμε μέσα μας τόσο καιρό. Ξέρω πως θα έρθεις. Κοιτώ από το τζάμι και σε καρτερώ ..να δούμε ποιος από τους δύο θα αντέξει πιο πολύ να κρύβεται ..σε περιμένω, εδώ μπροστά μου χωρίς ίχνος ντροπής. Το ταξίδι αυτό είναι δικό μου , είναι δικό σου, είναι δικός μας. Το στερηθήκαμε τότε, όχι όμως τώρα .Ξέρω τι θες ίσως καλύτερα και από εσένα, ξέρεις τι θέλω ίσως καλύτερα και από εμένα… Γλύψε τα χείλη μου, κάνε με να νιώσω υγρή, δώσε μου να πιω νερό από την πηγή σου που μου δίνει πνοή, κάνε με πάλι να αισθανθώ ένα με εσένα.. Εκείνο το ταξίδι που λέγαμε είναι αυτό εδώ. Μέσα στην αγκαλιά σου, μέσα σου…
1 σχόλιο:
Το πιο ωραίο ταξίδι είναι αυτό της καρδιάς και του μυαλού... Έχεις απόλυτο δίκιο και το αποδεικνύεις με τον καλύτερο τρόπο....
Δημοσίευση σχολίου