Αισθαντική.....Φούσκα...

Σε θυμάμαι, είχες φουσκώσει τόσο πολύ.. όχι όχι δεν ήσουν άρρωστος..
Είχες κατεβάσει στα πνευμόνια σου όλο τον αέρα του κόκκινου μπαλονιού.. αέρας διαποτισμένος με ήλιον και μεταλλάχτηκε και η φωνή σου… Κόκκινο το μπαλόνι.. που σου χάρισα σαν το χρώμα των νυχιών μου ..Σε άφησα να αποφασίσεις εσύ πόσο πολύ θα το φουσκώσεις… Το γέμισες με αέρα, χαρτοπόλεμο, αποκριάτικες μάσκες , μπογιές για να μην με αναγνωρίζουν και πολλές γιρλάντες.. Το έκανες τεράστιο ..Εγώ απλά το παρατηρούσα να φουσκώνει και έλεγα κάποιες φορές ΄ αισθαντικά ΄ ..ύστερα γελούσα.. γιατί ήξερα ..ήξερα πως δεν θα άντεχε για πολύ.. Ύστερα κοίταξες να το δέσεις στο χέρι μου, στο δεξί μου χέρι μα με πονούσε ο καρπός και σου είπα πως δεν το θέλω…
Δεν ήθελες να φουσκώνεις μόνος σου το μπαλόνι, είπες πως δεν θες να παίζεις μόνος σου ..βαρέθηκες να κάνεις αγγελάκια στα χιόνια μόνος σου ..τούμπες και αλλόκοτες φιγούρες.. Έτσι πήρες την καρφίτσα που είχα πάνω στα μαλλιά μου και το έσκασες.
Έσκασες το μπαλόνι ..Η φούσκα που πάντα σκάει.. Έσκασε τόσο εύκολα όσο εύκολα θα έσκαγε και μια φούσκα από τριλ και νερό που φτιάχναμε όταν ήμασταν μικρά μωρά…
Άλλαξε η φωνή σου, άλλαξε και το βλέμμα σου ..Μόνο που άλλαξε και το δικό μου.. άρχισαν να πέφτουν καταπάνω μου τα θρύμματα του κόκκινου μπαλονιού.. Έπρεπε να προστατευτώ και άλλαξα και εγώ ..Δεν τα άφησα να με πλησιάσουν καν ..και τότε θυμήθηκα εκείνο το φιλί μέσα στα χιόνια....Θόλωσαν πάλι τα χνώτα το τζάμι.. μόνο που αυτή τη φορά δεν ήταν τα δικά μου χνώτα ..εγώ προφύλαξα τον εαυτό μου.. αρνήθηκα να παίξω… είχα ανοιχτά φύλλα…και οι μάρκες που έριχνα πάνω στην τσόχα ήταν αυτές που δεν με ένοιαζε να μου τις πάρει κανείς...
Πήρα την καρφίτσα που μου είχες τραβήξει από τα μαλλιά και έραψα τα χείλη μου.. αίμα πηχτό άρχισε να τρέχει παντού.. Δεν μπορούσα να μιλήσω…πήρα πάγο και τον έβαλα επάνω για να μην νιώθω τον πόνο και το τσούξιμο ..Έπειτα έκοψα την τούρτα από μους σοκολάτας που είχα πάρει για τα γενέθλια σου μα το μαχαίρι δεν μπορόυσε να την τεμαχίσει…Θυμάμαι την γιαγιά μου να μου λέει μια ζωή πόσο κακό πράγμα είναι το να βλέπεις γλυκό στον ύπνο σου ..και είχε απόλυτο δίκιο…Πάγωσα τόσο πολύ από τον πάγο που είχα βάλει στα χείλη μου που στο τέλος ξέχασα πως είναι να νιώθεις, να αισθάνεσαι…ξέχασα πως είναι να κοιτάς και να λες ΄ αισθαντικά ΄..
Η φούσκα που σκάει…που πάντα σκάει ..Χαιδεύω τα μαλλιά μου και κάνω φούσκες με τσίχλες big babol…Αυτές δεν μου δημιουργούν προβλήματα ..Τις γεμίζεις με αέρα και μετά τις σπας.. Σιχάθηκα τον ψεύτικο πόνο σου όταν θρυμμάτισες το κόκκινο μπαλόνι.. Εγώ απλά παίζω με τσίχλες big babol…ο πόνος ήταν δικός , ο πόνος όσο ψεύτικος και αν ήταν είναι δικός σου…Το μπαλόνι που σου χάρισα ήταν δικό σου.. Εγώ δεν ασχολούμαι. Γίνομαι πέτρα πολύχρωμη ..Το βελόνι της καρφίτσας δεν με αγγίζει ..άσε που η καρφίτσα είναι γεμάτη με πολύχρωμες πεταλούδες… Αισθαντικα !