θυμάσαι άραγε τις στιγμές μας,
τα ατελείωτα εκείνα βράδια,
που τριγυρνούσες μέσα στο κορμί μου?
ΘυμάΣαι την ώρα που σημαινε για να φύγεις
και έλεγες πως πάντα θα θυμάσαι
θυμάσαι που έλεγες πως δεν θα ξεχάσεις,
τις νύχτες εκείνες που αναζητούσες
τα όνειρα που έκανες για το μέλλον
Τις ώρες που ζητούσες να αφεθείς μέσα στο όνειρο
Θυμάσαι τώρα!
Και κλάις που θυμάσαι, που ακόμα θυμάσαι,
που δεν μπόρεσες όσο και αν προσπάθησες
ποτέ να μην θυμάσαι...
Και μένεις μόνος,
λησμονημένος,
μέσα στα ανθρώπινα χαμένος
...να πλανιέσαι.......
..και
... να συλλογιέσαι
... αυτά που πάντα θα θυμάσαι...
