Στίχοι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μιχάλης Δέλτα
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου

Άσφαλτος υγρή, χειμωνιάτικη.
Από όπου πέρασα έμεινα ξένη.
Άσφαλτος λερωμένη κι άχρηστη
μα εσύ θυμάμαι φορούσες φτερά.
Ναι αλλά πότε;
Στα όνειρά μου μάλλον, στα όνειρά μου, ναι.
Κι ίσως, ακόμα πιο παλιά.
Οπτικές ίνες, διαδικτυακές σιωπές,
μας ένωναν και μας χώριζαν.
Συνήθισα την απουσία.
Συνήθισα το ψυχρό γαλάζιο σου φως.
Έπειτα άρχισα να σου μοιάζω
κατέστρεφα τον εαυτό μου για σένα.
Μετά
τον κατέστρεφα μόνο για μένα.
Ώσπου μια μέρα άνοιξες την πόρτα καί μπήκες.
Χωρίς φτερά,
χωρίς αποσκευές,
χωρίς αγάπη
μ ένα τεράστιο παγωμένο φεγγάρι
στο δεξί σου ώμο.
Το 'ξερα.
έτσι ξαφνικά θα 'ρχόσουν
από δρόμους αχάρακτους ακόμα.

Ήρθες
κι έμεινες ξένος.
Ξένος.
Ακατανόητα λόγια, παρεξηγημένες σιωπές,κοφτές ανάσες
ήρθαν και πάγωσαν,
γίναν χαλίκια, κύλισαν κάτω.
Ο έρωτας μου, μαύρη λιωμένη πίσσα,
κύλησε πάνω τους,
τα σκέπασε.
Ανάμεσά μας άσφαλτος
πού ολοένα μακραίνει,
από τότε.
Άσφαλτος που γυαλίζει και σκίζει τη ζωή μου στα δύο.
Σου την έχω στημένη.
Αν διαλέξεις το δρόμο αυτό,
ούτε εδώ,
ούτε εκεί θα με βρεις.
Θα σαι πάντα ανάμεσα,
κι εγώ,
πάντοτε ξένη.

Το τίμημα της δημοκρατίας
Το τίμημα της υποτιθέμενης δημοκρατίας που μας παρέχει αυτή τη ψευδαίσθηση της ελευθερίας
Σάββατο βράδυ στο κέντρο της πόλης
Ακούω εμβατήρια
Σημαίες Ελληνικές
Σημαίες ναζιστικές
Ένα τσούρμο να κατεβαίνει το δρόμο κραυγάζοντας εμβατήρια
Ένα τσούρμο έτοιμο για πόλεμο
Φοβήθηκα Έτρεξα …..
Ντράπηκα από την πολύ ‘’ελευθερία’’ του να βλέπω ανενόχλητους ναζιστές ,φασίστες να ζητωκραυγάζουν πως ποτέ δεν θα γίνεις Έλληνας εσύ….
Αν ο Έλληνας είναι αυτό που είδα χτες και που κανείς από ότι κατάλαβα δεν σχολίασε έπειτα… σε αντίθεση με άλλες πορείες , αντιεξουσιαστών όπως λένε κάποιοι ‘’ μεγάλοι ‘’ των καναλιών…. Τότε μάλλον ήρθε ο καιρός να απαρνηθώ την ταυτότητά μου.
Πρώτα είσαι Άνθρωπος και μετά Έλληνας
Και εσείς που ανήκετε σε αυτό το τσούρμο αν θέλετε να λέγεστε Έλληνες αποφασίστε πρώτα να γίνεται Άνθρωποι.
Γιατί τη χάρη της απάρνησης δεν θα σας την κάνω.
Έλληνας και γεννιέσαι και γίνεσαι!
Άνθρωπος όμως;